Op reis

Ze rent er alweer op af met haar camera. Wilma geilt gewoon op die dingen. Kan ze thuis laten zien hoe cultureel ze is. Wat ze in dat beeld ziet weet ik niet. Zal wel moderne kunst zijn. Ik zie alleen een monsterlijk grote witte kop met een gapende muil. Als ze daar nu eens in zou verdwijnen.
De man met het polstasje waant zich onbespied en giet snel een blikje bier naar binnen. Om 1 uur rijden we verder. Volgens het reisschema gaan we naar Parijs. Of is het nog maandag?
‘Ik wil nu wel eens voorin zitten,’ zegt de vrouw met de bloemetjesjurk.
De reisleidster kijkt op haar horloge en telt de koppen. ‘We missen iemand,’ zegt ze.
‘Het is Wilma,’ zegt de vrouw met de neus, ‘Bert, waar is je vrouw?’
Ik doe mijn ogen dicht. In gedachten zie ik de witte monsterkop, lippen stijf op elkaar, Wilma zwemmend door zijn ingewanden, vergeefs zoekend naar de uitgang, waterflesje nog steeds in haar hand. ‘Je moet meer drinken, Bert, anders droog je uit, Bert. Bert!’
‘Bert!’ Een por in mijn zij. Het is de snor. ‘Bert, waar is je vrouw?’
‘Daar is ze al,’ zegt de vrouw van de alcoholist, wijzend op een hollende Wilma.
‘Daar is ze,’ zegt de man met de stok.
De bus trekt op. Op weg naar Parijs. Of Rome.

Hilda
februari 24th, 2015 at 12:42 pm

Hahaha! Leuk in al zijn sneuheid.

LAAT EEN REACTIE ACHTER


7 + = elf

theme by teslathemes