Vrouwenboeken

Waarom er vooral boeken van mannelijke auteurs worden gerecenseerd, wilde de Leeuwarder Courant weten. Wie wilde er eens een jaar lang werk van vrouwelijke auteurs lezen om te kijken of mannen soms beter schrijven?
Ik meldde me aan.
Enkele maanden later lag er een boek in de bus: ‘Misschien wel niet ‘, de derde roman van Jannah Loontjens. De krant had uit 500 inzenders een leesclub van 20 mensen samengesteld. Aan het eind van de maand zou ik gebeld worden om te horen wat ik van het boek vond. Ook was ik uitgenodigd voor een bijeenkomst met de schrijfster in boekhandel van der Velde te Leeuwarden.
Het boek was prachtig. Met een bloknoot vol lovende aantekeningen wachtte ik naast de telefoon. Ik werd niet gebeld. Dan maar naar de bijeenkomst in de boekhandel.

Ronnie Terpstra, boekhandelaar bekend van DWDD, zei verheugd dat er wel 50 mensen hadden gereserveerd. De meeste stoelen waren nog leeg. We begonnen 10 minuten te laat met 20 aanwezigen: 10 leesclublezeressen, 2 vriendinnen van leesclublezeressen, 1 man, die het boek niet had gelezen maar graag aandacht wilde voor iets anders, 5 medewerkers van de winkel, 1 mevrouw van de krant en Jannah Loontjens.
De mevrouw van de krant interviewde de schrijfster. Daarna las Loontjens voor uit haar boek, ook al hadden we het bijna allemaal al gelezen.
We gingen aan de hapjes en de drankjes en mochten onze gekregen boeken laten signeren. Ik vroeg aan Ronnie Terpstra of hij de vorige roman van Loontjens te koop had, maar die was hij vergeten in huis te halen. Er lag alleen een stapel ‘Misschien wel niet’ maar die hadden we al. De mevrouw van de marketing zei dat ze ze zelf niet zoveel las vanwege haar drukke baan en gezin. De mevrouw van de krant zei dat er zeker nog een vervolg op de leesclub zou komen. We namen nog een drankje en deden allemaal extra enthousiast om te compenseren voor de wegblijvers.
Weer thuis vond ik in mijn minibieb Loontjes’ debuutroman ‘Veel Geluk’. Een afgedankt bibliotheekexemplaar. Had ik over het hoofd gezien, misschien door de weinig aansprekende omslag. Ook een heel mooi boek. Toen ik het uit had zette ik het weer terug voor de volgende lezer.
Er is sindsdien een half jaar verstreken. Van de leesclub heb ik niets meer vernomen. Ook de Leeuwarder Courant zwijgt over de kwestie ‘vrouwenboeken’. Bezoekers van de minibieb haalden de heren Siebelink, Grunberg, Wolkers en Japin uit het kastje. Loontjes staat er nog, onaangeroerd. Wie wil het hebben? Laat het even weten, dan bewaar ik het voor je.

LAAT EEN REACTIE ACHTER


2 × = acht

theme by teslathemes